Biraz gec oldu kimse kusura bakmasin, aglamaktan gözlerim o kadar sismisti ki telefona gelen msjlari bile okuyamadim. 3 haftadir snvlardan ödevlerden bitmeyen proje ve quizlerden firsat bulup Elensemi görmeye gidemedim,yeni yila birlikte giricez nasilsa diye kendi kendimi oyalayip öslemimi bastirmaya calistim, nihayet tatli olumu tombalak tomurcuumu avucuma alip minicik parmaklarini doya doya öpüp sevicem die odadan iceri girdim, ama bos tozlu bi kafesle karsilastim. En son gördügümde biraz zayiflamisti zate, mevsim degisikliginde oluodu böyle, meger hastalanmis, 2 hafta önce de ölmüs,kimse de söylemio, telefonda soruorum nasil die, keyfi yok pek, kosmuo, gezinio diolar, ben de saf saf inaniorum tabi, günlerce onun basina olacak kadar kücük noel baba sapkasi arayi p duruorum. igrenc bi yilbasiydi iste, öyle bütün öslemim, hasretim, Elensemin yoklugu yüregime oturdu. Hissettigim kocaman bi boslukla birlikte girdim yeni yila, bi de kocaman bi offff böle yüregimi duvardan duvara carpan kocaman bi of iste.
Umarim kimsenin basina böle bise gelmes, herkesin sevdigi hep yaninda olur.








--
-Ve gülümse simdi..
-
-Ya öyle değil, biraz daha sıcak..
-
-Biraz neşe katsan..
-
-Abart azcık..
-
-Aşırıya kaç şimdi..
-
-İse alındın, smiley olabilirsin artık!
--
Ölüm, yaşam denilen rüyadan uyanmaktır!
Yaşam size verilmiş boş bir filmdir. Her karesini mükemmel bir şekilde doldurmaya çalışın. ARA GÜLER
--
--
my music: [link]
--
--
dA Dergi | Yisa! Varda! Alesta!
editor.dadergi@gmail.com
dadergi@gmail.com
--
Previous Page12345...Next Page